![Elizabeth Visser](/getmedia/86ce054f-bbfd-49a1-b71b-0dbefbe5cd9d/driestar-beeldmerk.png?width=110&height=110&ext=.png)
Stel je dit voor: het is dertig graden. Als je uit het raam kijkt, zie je bergen en achter je hangt een krijtbord. Waarschijnlijk heb je ondertussen door dat ik niet in Nederland ben, maar dat ik je meeneem naar een les in het buitenland. Dat klopt ook, ik neem je mee naar Zuid-Afrika, waar ik mijn internationale individuele stage kan lopen. Voor mij zitten twintig leerlingen aan tafels die je in eerste instantie niet per definitie tafels zou kunnen noemen en op stoelen die bij ons niet zouden misstaan aan de tuintafel.
Ach, het interieur van een klaslokaal is maar bijzaak, het gaat om de leerlingen die erin zitten. De leerlingen die in dit lokaal zitten, weten precies wat de betekenis is van het woord discipline. Ik blijf mij daarover verbazen.
Na tweeënhalve dag observeren, sta ik nu zelf voor de klas. Terwijl de leerlingen na de pauze het lokaal binnenlopen en mij voor de klas zien staan, klinkt het uit meerdere monden: “Gaat u ons Engels geven?” Enthousiast knik ik en geef ik aan dat ze snel moeten gaan zitten. Twintig paar ogen kijken mij verwachtingsvol aan. Een leerkracht uit een ander land voor de klas, dat moet wel betekenen dat we iets gaan doen wat anders is dan anders.
Een les Engels, dat betekent spelling, woordenschat en begrijpend lezen en dat allemaal in tachtig minuten tijd. Eerst maar eens spelling en die combineer ik met woordenschat. Ter introductie vertel ik de leerlingen kort iets over Nederland; hoe het eruitziet maar ook over het weer. Heel kort stip ik ‘sneeuw’ aan, maar dat we dat niet heel vaak hebben.
Dat is precies het bruggetje naar de spellingles. Want op het programma staat een sneeuwballendictee. Iedereen krijgt een blaadje waarop de leerling een van de spellingswoorden opschrijft en vervolgens hier een propje van maakt. Deze worden als sneeuwballen door de klas gegooid. Elke leerling mag een sneeuwbal oprapen, openvouwen en het spellingswoord dat daarin staat, wordt opgeschreven in het spellingsschrift.
“Weet u zeker dat we propjes papier door de klas mogen gooien?” Met grote glinsterende ogen kijken de leerlingen mij aan. Ik begin te lachen en bevestig het. Ik voeg er aan toe dat het wel alleen voor deze ene keer is.
De komende tien minuten is het een over en weer van ‘sneeuwballen’ en dat allemaal terwijl de mussen van het dak vallen.
Bekijk de data van onze voorlichtingen
Kennismaken met de opleidingen van Driestar hogeschool? Je bent van harte welkom om een voorlichting bij te wonen.
Meld je nu aan